Terberg Totaal Installaties

Interview Edwin Dullaart

Geplaatst 13-10-2017


Zijn grote droom als puber was vliegen in een F16 (wat bijna lukte), maar zijn leven is heel anders gevlogen. Om niet in de voetsporen van zijn vader te treden is Edwin Dullaart, algemeen directeur van Terberg, werktuigkunde gaan studeren. Deze studie bracht hem veel kennis over techniek, maar zijn interesse lag meer bij de combinatie techniek en economie. Daarom is hij na zijn studie werktuigkunde nog bedrijfskunde gaan studeren.

Als kleine jongen ging Edwin in zijn vakanties altijd mee met zijn vader, die een leidende functie had bij een aannemer. Daar ruimde hij de bouwplaats op of maakte hij woningen schoon. Leuk was het eten met de uitvoerder en andere collega´s van zijn vader. Hij kon een beetje meekijken met hoe het er aan toe ging op de bouw en dat vond hij altijd heel erg interessant. “Het was vroeg op staan, maar ik verdiende hier wel mijn eigen vakanties mee. Ik denk dat ik er mede hierom ook geen moeite mee heb om vroeg op te staan”.
 
Eerste aanraking met Terberg
Na zijn eerste baan, welke zeer veelzijdig was en waar Edwin veel verantwoordelijkheid kreeg, wilde hij iets anders doen en meer ervaring opdoen op het gebied van commercie. Hij is binnen dat bedrijf, wat activiteiten ontplooide in de industrie, relatief kort actief geweest omdat hij door een headhunter benaderd werd om te gaan werken voor een machinebouwer en –verhuurder. Toen hij daar na een paar jaar bedrijfsleider was, is het bedrijf verkocht aan een beursgenoteerde onderneming en is hij directeur geworden. Een aantal jaren later werd de onderneming door een investeringsmaatschappij van de beurs gehaald. Na ruim een jaar was er een verschil van inzicht over de koers van het bedrijf en heeft Edwin ontslag genomen. Hij is destijds in contact gekomen met een headhunter die een directeur zocht voor een bedrijf dat aangesloten is bij de DGC. “Dat is op niets uitgelopen o.a. omdat ik niet wilde verhuizen, ik woonde toen al in Lekkerkerk met mijn vrouw en kids en zij hadden daar ook hun leven opgebouwd. Daarnaast had men bedenkingen of mijn karakter en stijl paste bij die onderneming”. Diezelfde headhunter was op zoek naar iemand voor een functie bij het familiebedrijf Terberg, manager projectbureau/adjunct directeur. “Bij Terberg hadden ze net het installatiebedrijf en het telecombedrijf samengevoegd. Ze zochten iemand om o.a. de uitvoering van die twee bedrijven beter te stroomlijnen.” Eind 2004 is Edwin gaan praten bij Terberg. “Na dat gesprek heb ik de baan eerst afgezegd, ik had helaas geen klik met de persoon waarmee ik dan zou moeten samenwerken. Maar wel met het bedrijf en Jan Terberg. Omdat Terberg zo’n mooi bedrijf was en is en veel kansen biedt heb ik mij laten overlaten. Ik had toen het idee en de afspraak om voor 1 jaar de uitdaging aan te gaan.”
 
“Die tijd zat Terberg in een lastige periode doordat er bij een aantal grote opdrachtgevers zaken wijzigde. Ik ben heel snel met de toenmalig directeur verder gaan kijken dan de uitvoering. Vooral hoe wij het beter zouden kunnen doen bij de bestaande klanten, het verwerven van nieuwe klanten en wat wij konden verbeteren aan de structuur. Toen alles in de stijgers stond trok de toenmalig directeur zijn handen ervan af. Jan Terberg vroeg destijds of dat ik die rol op mij wilde nemen. Omdat ik nog maar net werkzaam was binnen Terberg, heb ik voorgesteld dit samen met Jan te doen. Jan als vertrouwd gezicht en ik met de kennis van het afgesproken traject. Deze aanpak werkte heel goed.” Zijn eerste jaar bij Terberg was intensief. Edwin werd directeur en had met Jan afgesproken om dit voor minimaal drie jaar te doen. “Ondanks dat het een heel mooi bedrijf is had ik toen nog de ambitie om terug te gaan naar een groot bedrijf, bij het voormalige bedrijf waren + 3.000 mensen werkzaam. Ik had veel ambitie en dacht ook dat dat hetgeen was wat mij gelukkig zou maken.” Maar Jan was slim en verwachtte al dat Edwin zou blijven. Hij stelde dan ook alles in het werk om Edwin te binden. Daarom maakte Jan zich ook niet druk toen zij afspraken dat Edwin nog drie jaar zou blijven. “Het werken in een familiebedrijf met zoveel betrokkenheid, kennis en kunde is echt het leukste wat er is. In 2006 ben ik aandeelhouder geworden binnen het bedrijf. Ik dacht dat dit weinig voor mij zou veranderen. Maar dat verandert natuurlijk heel veel. Een meesterzet van Jan.”, zegt Edwin lachend.
 
Doel
 “Mijn doel was om met Terberg mooie en interessante projecten te realiseren, het bedrijf te laten groeien, de processen weer beter te laten verlopen en ervoor te zorgen dat mensen (nog) meer plezier kregen in hun werk. Daarnaast natuurlijk ook het verbeteren van de resultaten. Ik ben altijd van mening dat als je iedereen binnen je bedrijf goed inzet, want iedereen is ergens goed in, en je laat mensen met zoveel mogelijk plezier werken dan zet je zo’n goede kwaliteit neer dat de klant jou terugvraagt. Zeker als je al jaren mensen met veel kennis en kunde in huis hebt. Kwaliteit begint bij jezelf en bij je collega’s binnen het bedrijf. Ik geloof minder in hiërarchie en meer in dat iedereen een rol heeft binnen het bedrijf. De één is hier goed in en de ander daar. Als je de mensen inzet op hetgene waar hij/zij goed in is ben je als onderneming succesvol. Dat had ik voor ogen.” Natuurlijk was dat niet het enige wat Edwin voor ogen had. Ook het nog meer toevoegen van waarde bij de klant, was onderdeel van zijn doel voor het bedrijf. Verder zou Terberg zich meer moeten gaan richten op een diversiteit aan opdrachtgevers en niet alleen de ‘vaste’ klanten. “Wat ik heel knap vind van heel veel mensen in het familiebedrijf, is dat zij, die eigenlijk van origine heel erg technisch zijn, een omschakeling hebben gemaakt door veel meer marktgericht en klantgericht te gaan denken. Dat is niet in het eerste jaar gebeurd, maar in de loop van de jaren. Ze hebben die hobbel genomen en ze zijn er goed in geworden. Toen ik kwam, maakte het installatiebedrijf ongeveer 17 miljoen omzet. Nu zitten we met de groep bedrijven op 65 miljoen. Dat is niet aan mij toe te schrijven, dat is de verdienste van alle betrokkenen die zich enorm hebben ingezet. Veel van de mensen die er toen zaten, zitten er nu nog steeds en die hebben er voor gezorgd dat we die groei doorgemaakt hebben. En ik denk dat mijn ervaring en expertise er toe hebben bijgedragen dat die mensen zich verder hebben ontwikkeld.”

Familie
Ook de kinderen van Edwin zijn in hun vakanties bij Terberg te vinden. Edwin zou het leuk vinden als zijn kinderen het bedrijf van hem willen overnemen. “Ik vraag me wel af of ik samen met mijn kinderen zou kunnen werken in de leiding van het bedrijf. In het verleden hebben Jan en Joop dit wel gedaan en dat is goed uitgepakt. Ik weet echter niet of ik dat, met mijn karakter, kan. Het is nu nog niet aan de orde en het is ten eerste aan de kinderen of ze het willen. Daarnaast moeten ze het ook kunnen, het is wel een heel grote verantwoordelijkheid. Maar zover mijn kinderen nu hun mening kunnen vormen, spreken zij wel uit om het familiebedrijf voort te zetten. Ik moet eerlijk zeggen dat dat wel leuk is om te horen.”  

Toekomst
“De ambitie binnen onze onderneming is niet dat het een must is om groter te worden, maar dat we continuïteit bieden en de waarde behouden die bij een familiebedrijf hoort”, zo gaat Edwin verder. “Natuurlijk zullen we groeien. Maar wij willen als bedrijf in de markt staan waar we niet alleen grote projecten uitvoeren, maar ook de kleinere. Zolang ze maar uitdagend zijn en wij waarde kunnen toevoegen aan het proces. Onze mensen moeten hun kennis en expertise kwijt kunnen in een project. We willen de markt die we nu bedienen nog beter bedienen. En eigenlijk vanuit de filosofie als we waarde toevoegen en kwaliteit leveren bij de klant, dan krijgen wij de mooiste projecten gegund waardoor we weer verder kunnen groeien.”

Wat Edwin wil meegeven aan zijn collega’s is iets wat hij zelf nastreeft. “Heb de intentie om iedere dag beter te worden. Dat lukt helaas niet altijd, maar de inzet moet er wel zijn. Mijn mening is dat we dan als individu maar ook als onderneming beter gaan presteren.
 
Een artikel terug lezen? Deel 6 van de geschiedenis kunt u hier vinden.